Ο Κόσμος της Ειδικής Εκπαίδευσης και Φροντίδας

“Ασφυκτιούμε σ ένα χώρο που μυρίζει μπαρούτι” | Αρθρο

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

“Ασφυκτιούμε σ ένα χώρο που μυρίζει μπαρούτι”: Πως βιώνει ένας τελειόφοιτος φοιτητής τις εντάσεις και τις αψιμαχίες σε καθημερινή βάση που εκτυλίσσονται στο ΑΠΘ – Αρθρο του Δημήτρη Λολίτσα, τελειόφοιτου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

“Ασφυκτιούμε σ ένα χώρο που μυρίζει μπαρούτι”

Του Δημήτρη Λολίτσα, τελειόφοιτου της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τέλη Σεπτέμβρη, τέλη της εξεταστικής περιόδου και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ετοιμάζεται να υποδεχθεί τους φοιτητές του, παλιούς και νέους, ενόψει του ακαδημαϊκού έτους που μόλις ξεκίνησε.

Τέτοιες μέρες κάθε χρόνο οι γραμματείες των σχολών γεμίζουν με μπερδεμένους πρωτοετείς, οι φοιτητικές ομάδες προετοιμάζονται για τις δράσεις της χρονιάς και τις εγγραφές νέων μελών, τα τραπεζάκια των κυλικείων φιλοξενούν ιστορίες από το καλοκαίρι, συζητήσεις για την επικαιρότητα και σχέδια για το μέλλον και οι εθελοντές του ΑΠΘ ενημερώνουν τα καινούργια μέλη της ακαδημαϊκής μας οικογένειας για τη ζωή στο πανεπιστήμιο και όσες ευκαιρίες αυτή έχει να προσφέρει.

Ολα αυτά συμβαίνουν ή Θα συμβούν και φέτος, καθώς είναι σαφές ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα της χώρας νιώθει βαθιά την ανάγκη να “καλύψει” το έδαφος που έχασε λόγω της πανδημίας και της αναπόφευκτης απομάκρυνσής της από τον φυσικό της χώρο, εκείνον του πανεπιστημίου.

Ετσι, συνεχίζοντας την πορεία προς την κανονικότητα που ξεκίνησε ήδη από το περασμένο ακαδημαϊκό έτος με την επιστροφή τους στα αμφιθέατρα, οι φοιτητές αναζητούν με αμείωτη διάθεση τους ρυθμούς εκείνους που θα τους επιτρέψουν να ξεδιπλώσουν τη δημιουργικότητα και την αγάπη τους για τις επιστήμες τους.

Φυσικά, έχουν την απαίτηση από το πανεπιστήμιο να αποτελέσει το περιβάλλον που θα πλαισιώσει με υποστηρικτικό τρόπο τις προσπάθειες τους, θα τους παρέχει ευκαιρίες τόσο για έρευνα όσο και για πρακτική ενασχόληση με τα επιστημονικά τους ενδιαφέροντα, θα ενθαρρύνει και θα αναδείξει την καινοτομία, την εργατικότητα καιτην αριστεία.

Δυστυχώς, όμως, αντί αυτές τις μέρες να μιλάμε με περηφάνια για τα βήματα που έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση τη χρονιά που πέρασε, σχεδιάζοντας παράλληλα εκείνα που θα ακολουθήσουν φέτος και τα επόμενα χρόνια, τα φώτα της δημοσιότητας είναι στραμμένα στις εικόνες που μας φέρνουν αντιμέτωπους με τις διαχρονικές παθογένειες του ελληνικού πανεπιστημίου.

Πραγματικά, όσες επιτυχίες και να σημειώσει το ΑΠΘ (και δεν είναι λίγες), όσους στόχους και αν πετύχει στην προσπάθειά του να κάνει τη ζωή των μελών της πανεπιστημιακής του κοινότητας καλύτερη, είναι αδύνατον να μην επισκιαστούν στη συνείδηση των φοιτητών από τις εντάσεις, τις αψιμαχίες και τις σκηνές καταστροφής που σε καθημερινή σχεδόν βάση εκτυλίσσονται πλέον δίπλα τους.

Δεν είναι ούτε υπερβολή, ούτε αυθαίρετη κρίση να υποστηρίξουμε ότι η συντριπτική πλειονότητα των φοιτητών του ΑΠΘ επιθυμούν ένα ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο υψηλών ακαδημαϊκών προδιαγραφών, στο οποίο θα ανθεί η έρευνα, η ελεύθερη διδασκαλία και η εποικοδομητική ανταλλαγή απόψεων.

Καθώς μάλιστα μιλάμε για ένα ίδρυμα το οπαίο έχει ταλαιπωρηθεί αρκετά από φαινόμενα ανομίας και παραβατικότητας, η επιθυμία των φοιτητών για μία ασφαλή και ομαλή πανεπιστημιακή καθημερινότητα είναι αναντίρρητη και εκφράζεται με κάθε ευκαιρία

Είναι, λοιπόν, φυσικό επόμενο η πλειονότητα αυτή των φοιτητών να ασφυκτιά μέσα σε μια ατμόσφαιρα η οποία μυρίζει συνεχώς μπαρούτι, ερχόμενη καθημερινά αντιμέτωπη με τα θλιβερά αποτελέσματα ενεργειών οι οποίες πραγματοποιούνται από λίγους “για το καλό της”, για τις οποίες, όμως, ουδέποτε ζητήθηκε η σύμφωνη γνώμη της!

Η αλήθεια είναι ότι η έκρυθμη κατάσταση η οποία επικρατεί στο ΑΠΘ και σε άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας μπορεί να μονοπωλεί την επικαιρότητα ίσως και το ενδιαφέρον της πανεπιστημιακής κοινότητας αυτή τη στιγμή, δεν αλλάζει, όμως, τις πραγματικές προτεραιότητες και ανάγκες των φοιτητών.

Η επιθυμία και η απαίτηση για ένα σύγχρονο και ασφαλές πανεπιστήμιο, τo οποίο θα δίνει στους φοιτητές του την ευκαιρία να αναπτύσσουν  ελεύθερα τηv προσωπικότητα και την επιστημονική δράση τους, χωρίς ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και αναχρονιστικές πρακτικές, προετοιμάζοντάς τούς άρτια για την έξοδό τους στην αγορά εργασίας και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, διατρέχει το σύνολο σχεδόν των φοιτητών και ανταποκρίνεται σε ένα υγιές όραμα για το πώς πρέπει να είναι το ελληνικό πανεπιστήμιο.

Αρκεί μια βόλτα χωρίς παρωπίδες στο campus του ΑΠΘ για να καταλήξει κανείς σε αυτό το συμπέρασμα.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” την Τρίτη 20.09.2022

Δείτε επίσης

Κεραμέως-Columbia: Η Εκπαίδευση που προάγει τη βιώσιμη ανάπτυξη-Εκδήλωση για το στόχο 4.7 του ΟΗΕ 

Νίκη Κεραμέως-ΟΗΕ: Γεφύρωση χασμάτων στην εκπαίδευση με τη συμβολή της τεχνολογίας

Κοινοποιήστε.

Σχετικά με Συντάκτη

Με σπουδές στην Κοινωνιολογία, στην Κοινωνική Εργασία και στην Ειδική Αγωγή, εργάσθηκε από το 1989, μεταξύ άλλων, στο Ελληνικό Κέντρο Διαπολιτισμικής Ψυχιατρικής και Περίθαλψης, στα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος και στο Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης Διάγνωσης και Υποστήριξης (ΚΕ.Δ.Δ.Υ.) Φθιώτιδος, όπου και θήτευσε ως Προϊστάμενος. Διατελεί Αιρετό μέλος του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής (Κ.Υ.Σ.Ε.Ε.Π.) στο Υπουργείο Παιδείας, Πρόεδρος του Συλλόγου Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής Στερεάς Ελλάδας (Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α. ΣΤΕΛΛΑ) και Αντιπρόεδρος της Ένωσης Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ειδικής Αγωγής (ΕΝ.Ε.Λ.Ε.Α.).

Γράψτε μία απάντηση