“Ο Κόσμος της Ειδικής Εκπαίδευσης και Φροντίδας

Περικοπή επιδομάτων και σχολική διαρροή: Πρέπει να περικόπτονται όταν λόγω απουσιών χάνει ο μαθητής την τάξη ;

Google+ Pinterest LinkedIn Tumblr +

Περικοπή επιδομάτων και σχολική διαρροή: Πρέπει να περικόπτονται τα επιδόματα που λαμβάνει μια οικογένεια όταν ένα από τα παιδιά της χάνει από απουσίες την τάξη; – Της Αμαλίας Γκώρου, Κοινωνικής Λειτουργού, μέλους του Δ.Σ. του Συνδέσμου Κοινωνικών Λειτουργών Ελλάδος (ΣΚΛΕ).

Περικοπή επιδομάτων και σχολική διαρροή.

Πρέπει να περικόπτονται τα επιδόματα που λαμβάνει μια οικογένεια όταν ένα από τα παιδιά της χάνει από απουσίες την τάξη;

Πολλοί άνθρωποι χωρίς δεύτερη σκέψη θα απαντήσουν ναι, είναι σωστό το μέτρο, η οικογένεια, οι γονείς, οι όποιοι γονείς είναι υποχρεωμένοι από το νόμο να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο.

Αν χωρίς, αμφιβολία πούμε ναι, έρχεται η επόμενη ερώτηση: Η πολιτεία και η κοινωνία έχουν κάνει όλα όσα είναι απαραίτητα για να υποστηρίξουν τη σχολική φοίτηση όλων των παιδιώνέτσι ώστε να απαντούν με απόλυτο τρόπο καταφατικά στην περικοπή επιδομάτων;

Με ποιο τρόπο η πολιτεία ανιχνεύει τη σχολική διαρροή και με ποια μέτρα υποστηρίζει την οικογένεια και το παιδί για να την προλάβει ή να την αποτρέψει; Το να μην πηγαίνει ένα παιδί στο σχολείο θα μπορούσε να είναι ένδειξη για μια σειρά κινδύνων (ενδοοικογενειακή βία, παραμέληση, κακοποίηση) ή ένδειξη για την ανάγκη υποστήριξης και ενδυνάμωσης της οικογένειας ή/και του γονεϊκού ρόλου. Αν απλά «κοπεί το επίδομα», τι αλλάζει σε αυτή την οικογένεια;πέρα ίσως από τους όρους επιβίωσης που θα γίνουν δυσχερέστεροι.

Η κοινωνία που τόσο κόπτεται για τη φοίτηση των παιδιών στο σχολείο είναι σε θέση να υποστηρίξει την ένταξη των λιγότερο ευνοημένων ή/και των διαφορετικών στο σχολικό περιβάλλον. Ζητάμε από τα παιδιά να μην εγκαταλείψουν το σχολείο τους, όταν έξω από αυτό η κοινωνία οργανώνει διαμαρτυρίες εναντίον της φοίτησής τους στο συγκεκριμένο σχολείο. Η λύση για να μην χάσει το παιδί τη χρονιά του από απουσίες είναι «το κόψιμο» των επιδομάτων;

Ζητάμε από ένα παιδί διαφορετικό, που δεν τα καταφέρνει στις σχολικές επιδόσεις, που δεν είναι δημοφιλές, που συχνά δέχεται το χλευασμό των συμμαθητών του ή/και άλλων από το σχολικό περιβάλλον να μην χάσει τη χρονιά από απουσίες και το μέτρο που προτείνεται είναι το «κόψιμο» των επιδομάτων;

Ζητάμε από ένα παιδί με ψυχολογικά προβλήματα ή μαθησιακές δυσκολίες να παραμείνει στο σχολικό πλαίσιο και ας χρειάζεται να περιμένει έξι μήνες ή και ένα χρόνο για να λάβει εξειδικευμένη βοήθεια. Η λύση και εδώ είναι η περικοπή του επιδόματος;

Αγνοούμε ότι μια σειρά αντικειμενικοί παράγοντες (δυσκολία πρόσβασης λόγω απομακρυσμένης κατοικίας, μη έγκαιρη παροχή μέσων μετακίνησης για παιδιά απομακρυσμένων περιοχών, ενδοοικογενειακά προβλήματα και δυσκολίες) μπορεί να εμποδίζουν για βραχύ ή μεγαλύτερο διάστημα τη φοίτηση ενός παιδιού στο σχολείο. Είναι δίκαιο λοιπόν να μετατρέπεται ένα αντικειμενικό πρόβλημα σε υποκειμενικό και να τιμωρείται η συγκεκριμένη οικογένεια με το «κόψιμο» των επιδομάτων;

Αν χωρίς αμφιβολία απαντήσουμε Ναι στο ερώτημα της περικοπής του επιδόματος συντασσόμαστε με ένα κράτος τιμωρό, ένα κράτος που δεν τον ενδιαφέρουν οι συνθήκες διαβίωσης ενός παιδιού, ένα κράτος που δεν έχει ανοχή για αυτούς που δεν καταφέρνουν να εναρμονιστούν με αυτά που ισχύουν για το γενικό πληθυσμό.

Ένα κράτος που καταδικάζει και δεν συμπαραστέκεται, ένα κράτος που δεν βοηθά τους ανθρώπους να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν.

Όποιος χωρά λοιπόν, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε λέει η πολιτεία και η κοινωνία με την καταφατική της απάντηση στο ερώτημα της περικοπής των επιδομάτων στην περίπτωση που ένα παιδί επαναλάβει την τάξη λόγω απουσιών.

Οι παραπάνω σκέψεις προέκυψαν από την ανάγνωση του υπό ψήφιση νομοσχεδίου για το επίδομα γέννησης των 2.000 € και στο οποίο προβλέπεται η περικοπή των επιδομάτων παιδιών, στέγασης (ενοικίου), κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης (ΚΕΑ) αν ένα παιδί επαναλάβει την τάξη, λόγω απουσιών.

Έστω δηλ. στην περίπτωση μιας οικογένειας με πέντε παιδιά, ένα παιδί «χάσει» τη χρονιά από απουσίες, τότε τιμωρείται ολόκληρη η οικογένεια με το «κόψιμο» του επιδόματος στέγασης, του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης και του επιδόματος του παιδιού.

Πριν απαντήσουμε σε τέτοια ερωτήματα όπως αυτό που τέθηκε στην αρχή του κειμένου είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η ίση αντιμετώπιση ενδέχεται να διευρύνει τις ανισότητες και ότι χρέος της πολιτείας είναι να φροντίζει για τις συνθήκες ίσης εκκίνησης για όλους.

Επίσης ότι για κάθε παιδί είναι σημαντικό και προστατευτικό να βρίσκεται εντός σχολικού περιβάλλοντος αλλά η σχολική διαρροή δεν αντιμετωπίζεται με τιμωρητικά μέτρα. Αντιμετωπίζεται με μέτρα που κατανοούν την πολιτισμική και κοινωνική διαφορά και στοχεύουν στην ενδυνάμωση και στην ένταξη.

Η αντιπρόταση είναι Κοινωνικές Υπηρεσίες στην κοινότητα και στο σχολείο έτσι ώστε να μπορεί κάθε περίπτωση σχολικής διαρροής, ελλιπούς φοίτησης, δυσκολίας προσαρμογής στο σχολικό περιβάλλον να διερευνηθεί εξατομικευμένα και να συμφωνηθεί με τη συνεργασία και την κινητοποίηση της οικογένειας ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης με στόχους και ενέργειες που θα διευκολύνουν και θα επιτρέψουν την ένταξη του παιδιού στο σχολικό πλαίσιο.

Αμαλία Γκώρου

Κοινωνική Λειτουργός

Μέλος ΔΣ ΣΚΛΕ

Δείτε επίσης

Απόφοιτοι ΕΕΕΕΚ: 13 Βουλευτές της Ν.Δ ζητούν μια νέα μετα-γυμνασιακή δομή
Φόροι και πρόστιμα στους συνταξιούχους: Ανακοίνωση-Καταγγελία της ΟΛΜΕ
Κοινοποιήστε.

Σχετικά με Συντάκτη

Με σπουδές στην Κοινωνιολογία, στην Κοινωνική Εργασία και στην Ειδική Αγωγή, εργάσθηκε από το 1989, μεταξύ άλλων, στο Ελληνικό Κέντρο Διαπολιτισμικής Ψυχιατρικής και Περίθαλψης, στα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος και στο Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης Διάγνωσης και Υποστήριξης (ΚΕ.Δ.Δ.Υ.) Φθιώτιδος, όπου και θήτευσε ως Προϊστάμενος. Διατελεί Αιρετό μέλος του Κεντρικού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής (Κ.Υ.Σ.Ε.Ε.Π.) στο Υπουργείο Παιδείας, Πρόεδρος του Συλλόγου Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής Στερεάς Ελλάδας (Σ.Ε.Ε.Π.Ε.Α. ΣΤΕΛΛΑ) και Αντιπρόεδρος της Ένωσης Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ειδικής Αγωγής (ΕΝ.Ε.Λ.Ε.Α.).

Γράψτε μία απάντηση